Keramische materialen verwijzen naar een klasse anorganische niet-metalen materialen die zijn gemaakt van natuurlijke of synthetische verbindingen door middel van vormgeving en sinteren bij- hoge temperaturen. Ze bezitten voordelen zoals een hoog smeltpunt, hoge hardheid, hoge slijtvastheid en oxidatieweerstand. Ze kunnen worden gebruikt als constructiemateriaal, gereedschapsmateriaal en, vanwege bepaalde bijzondere eigenschappen, als functionele materialen.
Het hoofdbestanddeel van keramische materialen is meestal silicaat, waarbij silicium het kernelement is, zoals siliciumdioxide (SiO). Optie A, 'silicium', is correct. Aluminium (B) wordt vaak aangetroffen in aluminiumoxide in keramiek,
maar is niet het hoofdbestanddeel; staal (C) is een metallisch materiaal en is niet relevant; glas (D), hoewel het silicium bevat, is amorf en verschilt van keramiek.
